คุยเล่นตอนเย็นๆ

จิตเรานี่น่าทึ่ง

 

ปกติแล้วผมเป็นคนที่จำเรื่องเล็กๆน้อยๆที่ผ่านมาในชีวิตได้ไม่ดีเอาเสียเลย ทำให้ต้องคอยหาของของตัวเองเป็นประจำ รู้อย่างเดียวว่าอยู่ในบ้านแต่ไม่รู้ว่าเอาไปวางไว้ที่ไหน กว่าจะหาเจอก็เสียเวลาไปมากโข

 

มีอยู่วันหนึ่งที่ได้มีโอกาสฟังคำบรรยายของหลวงพ่อท่านหนึ่งทางวิทยุ เป็นการบรรยายเรื่องของการฝึกจิตให้มีสติ สรุปได้ความว่าจิตของเรานั้นเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมถ้ารู้วิธีใช้วิธีควบคุมให้ดีแล้วจะเป็นคุณประโยชน์ต่อชีวิตอย่างยิ่ง ผู้ที่ไม่เคยฝึกจิตมาก่อนก็ให้เริ่มจากการฝึกรักษาสติในการทำสิ่งต่างๆให้ดี

 

ผมก็เลยนำมาทดลองกำหนดจิตให้มีสติในการทำอะไรๆในชีวิตประจำวันเท่าที่จะทำได้ ถ้าไม่ลืมไปเสียก่อน แม้ว่าไม่ได้ฝึกจริงจังแต่ก็เห็นผลอย่างน่าทึ่งเหมือนกัน อาการหลงลืมของลดไปเยอะ และผมยังสามารถจำได้ว่าหนังสือที่อ่านค้างไว้เมื่อสองเดือนที่แล้วนั้นอ่านถึงหน้าไหน ย่อหน้าที่เท่าไร

 

จิตเรานี่น่าทึ่งจริงๆ